وقتی فیلم The Secret رو دیدم خیلی احساس خوبی بود...
تو فیلم یه بخشی بود که میگفت برای اینکه زیبایی ها و شادی ها و کلا هر چیز خوبی که هر ساعت از شبانه روز میبینید رو آگاهانه درک کنید و به خاطرش شکرگذار باشید یک سنگ شکر گذاری برای خودتون داشته باشین تا هر بار میبینیدش به اطرافتون با دید مثبتی نگاه کنید و یه چیز فوق العاده در اطرافتون پیدا کنید و به خاطرش شکر گذار باشید " Gratitude Stone"
من هر بار یه قله صعود میکنم یا یه دیواره سنگ نوردی رو یا هر بار به رودخانه / چشمه/ دریا /جنگل میرسم یه عالم سنگ با خودم جمع میکنم میآرم خونه!
بعد از چند سال حالا اونقدر سنگ دارم که نمیدونم کدومشون مربوط به کجا میشدن...به هر حال همه شونو دوست دارم!
خلاصه وقتی فیلم "The Secret" رو دیدم رفتم سراغ اون همه سنگ تا یکیشو انتخاب کنم!
خلاصه اینکه الان یه سنگ دارم که مطمئن نیستم اما فکر کنم سال ۸۵ از کنار دیواره بیستون کرمانشاه پیداش کردم و آوردمش...
آگر خونه باشم میگذارمش جلوی آینه و هر بار میبینمش یه لبخند بزرگ میزنم 
و سعی میکنم به چیز های فوق العاده زندگی ام فکر کنم و خوشحال تر بشم...
و هر موقع میرم بیرون از خونه با خودم میبرمش و هر موقع یادم میآد میگیرمش تو دستم و به خودم میگم ببینم زهره چه چیز فوق العاده ای پیدا میکنی؟...
بعد دور و برم رو اونقدر میگردم تا یه عالم معجزه کوچیک و بزرگ ببینم...
مثل لبخند معصوم یه بچه غریبه...مثل خطوط روی پیشونی آدم های پیر مهربون...مثل یه ابر کوچولو ناز تو آسمون...مثل دیدن پرواز یه پرنده...
ما همه فرزندان با شکوه و بی نظیر جهان هستیم...
...بعد یه سری شعر خوندند
...بعد هم که پذیرایی و شام
